De beste versie van jezelf in 30 dagen

Laat ik je uit je droom helpen; dat lukt niemand in 30 dagen. Toch zie ik veel van dit soort loze kreten en advertenties van coaches en zelfbenoemde goeroes voorbij komen. Vaak hebben ze zelf een lang traject afgelegd en willen ze hun ervaring in een programma van 30 dagen overbrengen op hun klanten. Klanten die voor (veel) geld het programma afnemen, om er vervolgens gedesillusioneerd achter te komen dat ze na 30 dagen verre van de beste versie van zichzelf zijn.

Begrijp me niet verkeerd; ook ik heb een lang en lastig traject afgelegd en help anderen meer inzicht in zichzelf te krijgen en te groeien. Het gaat echter om de verwachtingen die je als coach, of wat voor term je ook gebruikt, schept. Waarom zou het een ander in 30 dagen lukken als jij er zelf járen over gedaan hebt? Wat maakt dat jouw aanpak ook aansluit op de wensen en behoeften van een ander? Wanneer is iemand 'de beste versie' van zichzelf? Welke (schoonheids-)idealen liggen daar aan ten grondslag? Zomaar wat vragen om aan te geven dat het niet zo eenvoudig is om iemand na een stoomcursus het predicaat beste versie van zichzelf te geven.

Wat wil ik niet?

Als ik naar mijn eigen traject kijk, dan is dit al vele jaren geleden begonnen. Voor de geboorte van mijn dochter, inmiddels 8 jaar geleden, drukte ik mijn laatste sigaret uit. Ik wilde niet zo'n vader zijn die rokend achter de kinderwagen loopt. Daar begint het ook voor veel mensen mee; wie wil ik niet zijn en wat wil ik niet meer doen? Dit kan motiverend zijn, maar heeft in mijn ogen een wat negatieve lading. Voor mij werkte wat ik niet wilde goed voor het stoppen met roken en bijvoorbeeld ook om voor het eerst externe hulp in te schakelen. Op dat moment waren mijn kinderen al geboren, had ik een drukke baan met veel reistijd (managementfunctie 60 uur+ in de week) en werd mijn lontje steeds korter. Ik zag in het tv programma Supernanny een Amerikaanse vader zijn kinderen slaan en zag wat ik niet wilde.

Wat wil ik juist wél?

Als je me 8 jaar geleden had gezegd dat ik ooit een 21 kilometer lange obstacle run zou uitlopen had ik je voor gek verklaard. Toen ik 4 jaar geleden ging scheiden van de moeder van mijn kinderen voelde ik me falen als vader en partner en had ik niet gedacht ooit nog een goed voorbeeld voor mijn kinderen te zijn op het gebied van liefde en relaties. Na drie verschillende banen in even zoveel jaar had ik niet verwacht dat ik ooit nog zou doen waar ik blij van werd en dat ik gewaardeerd zou worden voor mijn talenten.

Met de hulp van een psycholoog en een voorkomen burn-out besloot ik het roer om te gooien. Ik bleef echter hangen in wat ik niet wilde en veel keuzes, zowel zakelijk als privé waren hierop gebaseerd. Op dat moment woog ik nog 95+ kilo, werkte ik fulltime en was ik ongelukkig als partner en vader. Het voelde alsof ik overal in tekort schoot. Pas toen ik, inmiddels 4 jaar geleden, besloot te zoeken naar wat ik wél wilde en weer meer naar mijn gevoel leerde luisteren, begon de balans terug te komen in mijn leven. Ik wilde er zijn voor mijn kinderen, een liefdevolle relatie, fit zijn, voldoening halen uit mijn werk en een rijk sociaal leven.

Wie ben ik nu?

Dat betekent niet dat ik nu iedere dag de beste versie van mezelf ben of dat ik in de afgelopen 4 jaar geen verkeerde keuzes heb gemaakt. Het betekent wel dat ik bewust keuzes maak die passen bij wie wil ik zijn en dat ik reflecteer op deze keuzes.

Gisteren was zo'n moment van reflectie. De afgelopen weken kreeg ik meerdere aanmeldingen voor Mannen(v)uur en kan de eerste editie op 28 oktober plaastvinden. Daarnaast kreeg ik ook weer aanvragen voor individuele coaching. Waar ik had verwacht de uitdaging bij SecureLogin na een jaar wel te hebben gezien hebben we vorige week besproken dat we het zelfs gaan uitbreiden en verlengen. Afgelopen zaterdag liep ik samen met mijn dochter de kids obstacle run. We werden aangemoedigd door mijn zoontje, mijn vriendin, hun opa en oma en de moeder van mijn kinderen. We hadden het gezellig samen en de kinderen straalden. Ondanks dat hun ouders niet meer bij elkaar zijn, krijgen ze een prachtig voorbeeld van hoe je liefdevol met elkaar om kunt gaan. Gisteren liep ik zelf de 21 kilometer lange Yu Man Race uit. Van de ruim 2700 deelnemers werd ik 62ste en heb ik alle 50 obstakels succesvol uitgevoerd. Die 62ste plaats voelt dan ook als overwinning.

Na afloop stond ik onder de douche en besefte ik me dat het niet gaat om de beste versie van jezelf of wat je niet wilt. Pas als je weet wat je wél wilt, kun je keuzes maken die daarbij passen. En sommige keuzes blijken toch niet bij te dragen. Daar leer je van, niet 30 dagen, maar een leven lang!

Wil je ook keuzes maken die bijdragen aan wie je wilt zijn? Ik help je graag met een persoonlijk balans ontwerp!

Abonneer je op mijn blog